Zawory dławiące
W ofercie znajdują się oznaczenia TJSC, TPA, THVFF, TERE, SMC AS i Festo GRLA. Dobór należy zacząć od schematu wymaganego ruchu: który skok trzeba spowolnić, którędy przepływa przy nim powietrze i gdzie ma być dostępny element regulacyjny.
Kierunek dławienia i znaczenie przyłącza
Jednokierunkowy zawór dławiący łączy regulowany przepływ z zaworem zwrotnym. Jeden kierunek przepływu ogranicza, w przeciwnym pozwala ominąć miejsce dławienia. Wykonanie meter-out dławi powietrze wychodzące z siłownika, meter-in powietrze doprowadzane. Iglicą ustawia się ograniczenie przepływu, a nie wymaganą wartość ciśnienia wyjściowego. Kierunek należy oceniać względem siłownika, a nie według tego, w którą stronę wskazuje wąż.
Konkretną parę stanowią AS1201F-M5-04A do dławienia na wyjściu i AS1211F-M5-04A do dławienia na wejściu. Rozróżnienie potwierdza klucz zamówieniowy SMC AS. Ta sama wielkość przyłącza nie oznacza jeszcze tej samej funkcji.
Dobór według rzeczywistego punktu pracy
W przypadku AS należy osobno oceniać gwint przyłączeniowy, średnicę zewnętrzną rurki i charakterystykę przepływową. Wykresy producenta podają ciśnienie wejściowe 0,5 MPa i przepływ w litrach na minutę ANR. Takiej wartości nie można bez podanych warunków przenieść na inny układ. Liczba obrotów iglicy nie jest skalą prędkości siłownika.
Montaż, regulacja i szukanie przyczyny
Wskazówki SMC dla kątowych i uniwersalnych AS wymagają kontroli kierunku przepływu i dokręcania za określony sześciokąt w pobliżu gwintu. Pokrętła nie należy obracać szczypcami ani siłą poza ogranicznik. Regulację należy zaczynać od zamkniętej iglicy i stopniowego otwierania; odwrotna orientacja może spowodować nieoczekiwanie szybki ruch.
Jeżeli prędkość przy obracaniu się nie zmienia, należy sprawdzić orientację zaworu zwrotnego. Przy wahaniach nastawy należy sprawdzić jej zabezpieczenie; w wykonaniu z przeciwnakrętką jej dokręcenie. Przy szukaniu przyczyny należy porównać oba kierunki ruchu i zapisać, na którą zmianę nastawy napęd reaguje. Konkretną procedurę interwencji należy wybrać według instrukcji danego wariantu, ponieważ poszczególne wykonania mają odmienne wskazówki.
Autorski model: prędkość nie jest przepływem katalogowym
Rozważmy tylko modelowy siłownik o średnicy tłoka 40 mm, skoku 200 mm i czasie wysuwu 0,8 sekundy. Średnia prędkość wynosi 0,20 / 0,8 = 0,25 m/s. Powierzchnia tłoka wynosi około 1 257 mm², a wyparta objętość geometryczna 0,251 litra. Wynika z tego średni przepływ objętościowy w komorze 0,251 × 60 / 0,8 = 18,8 litra na minutę.
Załóżmy ponadto stałe ciśnienie bezwzględne w komorze 7 barów i ciśnienie odniesienia 1 bar przy tej samej temperaturze. Idealne przeliczenie daje około 132 litrów odniesienia na minutę. Nie jest to definicja ANR ani dana konkretnego zaworu. Model pomija napełnianie objętości martwych, zmiany ciśnienia i rozruch. Pokazuje, dlaczego przepływy należy porównywać przy tym samym stanie odniesienia i dlaczego sama wartość osiemnastu litrów nie wystarcza do doboru.
Do własnej próby odbiorczej zalecamy zapisywać czas każdego skoku osobno, położenie regulacji i ciśnienia podczas ruchu. Ciśnienie spoczynkowe należy zapisywać osobno, aby nie pomylić go z ciśnieniem przy przepływie. Należy powtarzać to samo obciążenie i tę samą kolejność pomiarów. Do porównania kilku nastaw należy z góry określić akceptowalny przedział czasu skoku. Należy zapisywać także najwolniejsze i najszybsze powtórzenie, a nie tylko średnią. Różnica między nimi pokaże, czy wybrany punkt pracy spełnia wymaganą powtarzalność. Tak powstaje użyteczny zapis nastawy zamiast szacunku według dźwięku; powiązany wydech obejmuje Tłumiki hałasu.
Często zadawane pytania
Czy dokręcona iglica zamknie zasilanie bez wycieku?
SMC nie określa tego AS jako zaworu odcinającego o zerowej nieszczelności. Nie należy próbować uzyskać szczelnego zamknięcia przez przekręcanie iglicy.
Czy można przejąć liczbę obrotów z innej maszyny?
Tylko jako zapis wyjściowy, a nie jako zweryfikowaną prędkość. Charakterystyki przepływowe są reprezentatywne; wynikowy ruch należy sprawdzić we własnym układzie.