Wyłączniki krańcowe metalowe L53
Przy projektowaniu montażu wyłącznika metalowego L53 należy oceniać całą przestrzeń zespołu. Wymiar zewnętrzny obudowy to dopiero początek: potrzebny jest zasięg elementu napędowego, dostęp do mocowania, miejsce na podłączenie kabla i możliwość późniejszego serwisu. Wyłącznik, który można ciasno włożyć do maszyny, nie musi być praktycznie dostępny do wymiany lub ponownej regulacji.
Wariant styków należy do pełnego kodu
Publiczny wykaz oferuje na przykład L53K13MIM311. Jego karta EMAS potwierdza metalową rolkę 14 mm i styki migowe 1NO + 1NC. Wybór według pierwszej części nazwy L53 pozostawiłby więc nierozstrzygnięte wykonanie głowicy i styków.
Przy wymianie należy sporządzić porównanie części pierwotnej i nowej: podstawa montażowa, położenie głowicy, typ przyłącza, funkcja styków i miejsce na prowadzenie kabla. Każdy punkt należy zamknąć osobno. Jeżeli zmieni się tylko jedna pozycja, nadal może być konieczna modyfikacja uchwytu, krzywki lub dokumentacji podłączenia.
Obrys montażowy i miejsce na serwis
Na rysunku obok obudowy należy narysować także dławnicę z kablem i miejsce potrzebne na narzędzie. Osobną linią należy oznaczyć dostęp przy zdejmowaniu pokrywy lub wyjmowaniu całego produktu. Pozwala to wcześnie wykryć kolizje, które przy kontroli katalogowych wymiarów samego wyłącznika pozostają ukryte.
W przypadku każdego wejścia kablowego należy sprawdzić sposób osadzenia lub zamknięcia. Zachowania stopnia ochrony nie należy wywodzić tylko z wartości podanej przy obudowie. Dobór kabla, akcesoriów uszczelniających i montaż muszą odpowiadać konkretnej dokumentacji; ogólne znaczenie prawidłowego uszczelnienia przyłącza przypominają instrukcje OMRON dotyczące wyłączników krańcowych.
Przykład autorski: dlaczego nie wystarcza wymiar obudowy
Wyobraźmy sobie ćwiczebną instalację o wolnej głębokości 92 mm. Modelowa obudowa zajmie 54 mm, część przyłączeniowa 20 mm, a przestrzeń przewidziana w modelu na prowadzenie kabla kolejne 15 mm. Suma wynosi 89 mm, więc pozostaje 3 mm.
Jeżeli z powodu odmiennego zakończenia część przyłączeniowa zwiększy się o 6 mm, potrzebna głębokość wzrośnie do 95 mm. Instalacja nie zmieści się już w przestrzeni, mimo że wymiar obudowy pozostał taki sam. Wszystkie wymiary są autorskie, nie stanowią rysunku L53K13MIM311 ani zalecanego promienia gięcia kabla.
Przykład można rozszerzyć o dostęp serwisowy: fizyczne umieszczenie zespołu nie mówi jeszcze, czy można poluzować jego połączenia. Dlatego częścią kontroli montażu powinna być także możliwość przeprowadzenia planowanego serwisu bez obciążania kabla i bez przypadkowej zmiany ustawienia sąsiednich części.
Co zapisać po montażu
Należy zapisać wymiary uchwytu, zastosowane przyłącze i położenie odniesienia elementu napędowego. Kontrola funkcjonalna powinna obejmować dojazd i powrót krzywki. Po wymianie należy porównać rzeczywiste zachowanie z pierwotnym zapisem; ten sam kod zamówieniowy nie oznacza, że uchwyt w międzyczasie nie zmienił położenia lub że krzywka nie jest zużyta.
Częstym błędem przy przygotowaniu zamiennika jest wybór elektrycznie podobnego produktu i rozwiązywanie warunków mechanicznych dopiero podczas postoju. Przygotowany wcześniej szkic z przyłączem i dostępem pozwala określić potrzebne modyfikacje jeszcze przed demontażem starego zespołu.
Czy do zamiany na L51 lub L52 wystarczą takie same styki?
Nie. Funkcja elektryczna to tylko jeden punkt porównania. Decyduje także rysunek, element napędowy, dopuszczalny ruch i montaż.
Czy metalowy korpus gwarantuje odporność na każde czyszczenie?
Nie. Należy oceniać konkretne warunki producenta, materiały uszczelnienia i wykonane przyłącze.
W celu porównania konstrukcyjnego należy odwiedzić Wyłączniki krańcowe metalowe L52 i przegląd Wyłączniki krańcowe metalowe IP65.